Spółka komandytowa
W Polsce możemy prowadzić działalność gospodarczą na wiele różnych sposobów. Prawo bowiem dopuszcza wiele różnych form prowadzenia takiej działalności. Najprostszą z nich jest z pewnością jednoosobowa działalność gospodarcza. Prowadzi ją osoba fizyczna, we własnym imieniu i na własny rachunek. Przedsiębiorca sam jest dla siebie szefem, sam wykonuje powierzone mu zadania i pobiera za to wynagrodzenie. Warto jednak zaznaczyć, iż również sam ponosi wszelkie koszty i ryzyka związane z prowadzoną działalnością. Ponadto w polskim prawie funkcjonuje także działalność w formie spółek. W przeciwieństwie do działalności jednoosobowej charakteryzuje się tym, iż jest wykonywana wspólnie z innymi osobami. Wyróżniamy tutaj spółkę cywilną oraz spółki handlowe (osobowe i kapitałowe), do których zalicza się: spółkę jawną, partnerską, komandytową, komandytowo – akcyjną (osobowe) oraz spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółkę akcyjną (kapitałowe). Ciekawą formą jest spółka komandytowa. Wspólnicy w niej noszą nazwę komandytariusza i komplementariusza. Komplementariusz to strona czynna takiej spółki, osoba nie posiadająca środków pieniężnych, mająca jednak pomysł na świetny interes oraz zarządzająca taką spółką. Natomiast komandytariusz jest stroną bierną spółki komandytowej, wnoszącej do niej środki pieniężne. Istotną sprawą jest również kwestia odpowiedzialności. Komplementariusz odpowiada bez ograniczeń, tak jak wspólnicy w spółce jawnej, natomiast komandytariusz to osoba odpowiadająca jedynie do wysokości tzw. „sumy komandytowej” ustalanej w umowie spółki. Umowa ta musi być sporządzona w formie aktu notarialnego pod rygorem nieważności (każda inna forma spowoduje unieważnienie istnienia spółki). Spółka komandytowa może realizować dowolny cel gospodarczy, pod warunkiem, ze nie jest on zabroniony przez polskie prawo.
